Historiek     Avekapelle     Ath     Bassily     Bernissart     Beselare     Deinze     Geraardsbergen     Hoogstade     Houtem (Veurne)     Houthulst     Ieper Duhallow     Ivoz-Ramet     Koekelberg     Komen     Londerzeel     Merchtem     Nazareth     Poelkapelle     Poperinge     Proven     Sleidinge     Slypskapelle     Vladslo     Watou

 

 

Historiek van de Belgische burgelijke begraafplaatsen

 

 

Voor de Belgische burgerlijke begraafplaatsen besliste het plaatselijke gemeente- of stadsbestuur hoe het de naar hun woonplaats getransfereerde stoffelijke resten van de  gesneuvelde helden behandelde. In kleine parochies was het niet ongewoon dat ook naar de parochiepriester werd geluisterd.

 

Op vele plaatsen werden de gesneuvelden onthaald als helden, wat de meesten onder hen ook waren, maar op de kleine dorpskerkhoven waar er altijd plaats te kort was, was dat zeker niet het geval. De Spaanse griep en de Duitse repressie hadden ook vele slachtoffers gemaakt onder de burgerbevolking en de meeste kerkhoven lagen overvol.

 

Wanneer de families van deze helden over een familiegraf beschikten, was er geen probleem. Al te graag werd er een plaats vrijgemaakt voor de zoon waarop men, in al zijn miserie, toch ook erg fier was want hij had zijn plicht vervuld tegen de hoogste prijs. In Lebbeke bijvoorbeeld ligt Jozef Tirez in het familiegraf aan het monument van de begraafplaats.

 

 

 

 

 

 

 

Er zijn ook gevallen waar de ouders eeuwigdurende concessies kochten voor die helden. Dat was natuurlijk onbetaalbaar voor de doorsnee werkmens en uiteindelijk was diegene die zijn kind achterliet op de militaire begraafplaatsen, alhoewel ver van huis, ja zoals u hier leest, ook op vreemde bodem, het verstandigst. Dat heeft de geschiedenis ons geleerd.

 

Maar kort na die oorlog en in het begin van de twintiger jaren toen de echte repatriŰring op gang kwam, was die geschiedenis nog niet geschreven. Volgens de gegevens van het NIOOO zouden ongeveer de helft van de ge´dentificeerde gesneuvelden naar hun geboorteplaats, of woonplaats in 1914, getransfereerd zijn.

 

Behalve daar waar er op de burgerlijke begraafplaatsen ereparken werden ingericht voor deze helden, zoals u hier verder ook zal lezen, was het een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hun graven, tussen de burgerlijke graven, ook zouden geruimd worden samen met die burgerlijke graven, wanneer het plaatselijke bestuur zulke ruiming nodig achtte.

 

En zo geschiedde. De stoffelijke resten van duizenden van onze gesneuvelden werden geruimd, vooral in de periode onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog, zonder daar veel misbaar om te maken.

 

Het resultaat is dat het vandaag op een burgerlijke begraafplaats zoeken is naar een speld in een hooiberg om er een gesneuvelde van de Eerste Wereldoorlog te vinden. In Charleroi, op een van de grote begraafplaatsen, was mij het graf van een gesneuvelde gesignaleerd die mij speciaal interesseerde omdat hij in Buggenhout gesneuveld was. Samen met een bediende van de begraafplaats heb ik twee uur rondgelopen en gezocht naar zijn ligplaats. Ze was er niet. Uiteindelijk bleek dat hij geruimd werd in de vijftiger jaren.

 

Toch zijn er nog begraafplaatsen waar we nog een eresaluut kunnen brengen aan een gesneuvelde, soms aan meerdere, zoals u hier zal lezen.

 

 

Klik hier voor:

Statistiek van de gefotografeerde graven op Belgische burgerlijke begraafplaatsen

 

 

 

 

 

Sluit tabblad/venster