Begraafplaatsen der Belgische gesneuvelden in het Verenigd Koninkrijk

 

 

Ook de Britten vochten tegen de Duitsers. Vanuit De Panne, waar het grootste militair hospitaal (l’Océan) operatief was, was men sneller in Dover of Folkestone dan in Le Havre of Parijs. Vandaar dat Belgische gekwetsten of zieken ook naar het Verenigd Koninkrijk werden overgebracht.

 

Duizenden Belgische gewonden zijn in Engeland, Wales en tot zelfs in Schotland verzorgd geworden. Een goede driehonderd zijn nooit teruggekeerd.  Zij liggen er in graven op 89 verschillende begraafplaatsen verspreid over het ganse eiland. In sommige grote steden liggen ze er samen met Britse, Canadese en andere gesneuvelden van het Commonwealth op ereperken van militaire begraafplaatsen.

In de kleinere steden en dorpen liggen ze op burgerlijke begraafplaatsen. In enkele gevallen zelfs in massagraven, waar ze met twee tot honderd gesneuvelden eenzelfde graf delen. Omdat men er destijds vanuit ging dat de meeste van onze gesneuvelden de katholieke godsdienst aanhankelijk waren, wat echt wel zo was, mochten onze jonge mannen niet begraven worden op de kerkhoven rond de anglicaanse kerken.

 

De Britse burgerlijke kerkhoven en begraafplaatsen zijn totaal verschillend van deze op het Europese vastenland. Heeft het wat met hun godsdienst te maken? Ik weet het niet. Zij begraven hun doden op (burgerlijke) begraafplaatsen waarvan de oorspronkelijke natuurlijke eigenschappen van het geselecteerde terrein, maximaal gerespecteerd worden.

 

Geen inperkingen, geen wandelpaden, geen afgemaaide gazons. Niets anders dan puur natuur. Het resultaat is soms prachtig, soms hallucinant. Maar om er een honderd jaar oud graf terug te vinden is op de meeste begraafplaatsen niet evident.

 

Gelukkig liggen ook in Engeland onze gesneuvelden in de meeste gevallen onder onze standaard militaire grafsteen. Maar waar dat niet het geval is werd mij gemeld, door de mensen die mij de gevraagde foto’s gracieus ter beschikking stelden, dat ze eerst toch wel de grafmaker hadden moeten inschakelen om uit te zoeken waar ze onze gesneuvelden konden vinden.

 

Daarom wens ik al deze mensen nogmaals te danken voor hun inzet. Sommigen hebben kosten noch moeite gespaard om mij deze prachtige collectie van ons erfgoed overzee te bezorgen. Van de 89 begraafplaatsen waar ik om hulp solliciteerde heb ik uit 57 plaatsen die hulp ook gekregen. Zonder  tweemaal vragen en in wezen zonder directe tegenprestatie, behalve dan een reeks foto’s van hun Tyne Cot Cemetery hier in Zonnebeke.

 

 

 

 

Belgische militairen begraven op ereperken van het Commonwealth

 

 

Wie in de westhoek woont of er aan toerisme doet kan er niet naast kijken. In en rond Ieper, Diksmuide, Poperinge, Roeselare en Zonnebeke zijn de Commonwealth militaire begraafplaatsen niet te tellen.

 

Die begraafplaatsen hebben allemaal, groot of klein, dezelfde basisarchitectuur. Op de begraafplaats trekt het monumentale kruis met het omgekeerde zwaard de meeste aandacht. Dat kruis noemen zij 'The Cross of Sacrifice', het offerkruis, als symbool voor de bereidheid om te sterven voor een goede zaak.

Het monument werd ontworpen door de Britse architect Reginald Blomfield. Naargelang de grootte van de begraafplaats zal het kruis tussen 15 en 30 voet hoog zijn. Op Tyne Cot Cemetery is het monument 30 voet hoog, omdat Tyne Cot de grootste WO1 Commonwealth begraafplaats is ter wereld.

 

Het tweede element dat ook onmiddellijk opvalt is de 'Stone of Remembrance' met de inscriptie 'Their Name Liveth For Evermore'. Die 'Steen der Herinnering' staat niet op de begraafplaatsen waar minder dan 1.000 gesneuvelden begraven werden. Besparingen weet je wel? De Steen der Herinnering is een ontwerp van de Britse Architect Edwin Luytjens. De Steen der Herinnering is een steen van 12 voet lang, zo hoog en breed als een altaartafel. Hij staat op een sokkel met drie treden waarvan de hoogste trede dubbel zo breed is als de twee andere treden.

 

Luytjens ontwierp ook de individuele grafsteen van de Commonwealth gesneuvelden. Die steen vermeld het nationaal embleem van de gesneuvelde of de badge van zijn regiment, zijn militaire rang, zijn naam, zijn eenheid, zijn overlijdensdatum, zijn ouderdom, het op hem toepasselijk religieus symbool en een door zijn nabestaanden uitgekozen persoonlijke dedicatie. Voor zover al die gegevens beschikbaar zijn natuurlijk.

 

 

 

 

Het Offerkruis en de Steen van Herinnering op Tyne Cot Cemetery in één beeld genomen

 

 

 

 

 

 

De grafsteen van Charles Boeykens uit Oppuurs op de militaire begraafplaats van Folkestone.

   Klik hier voor zijn verhaal 'De Belgisch-Canadese vrijwilliger' op deze website.

 

 

 

 

 

Aldershot Cemetery

 

 

 

Op het militaire ereperk van de begraafplaats van Aldershot liggen drie van onze jonge mannen.

 

 

 

 

 

Almondsbury Cemetery

 

 

 

Achter de katholieke kerk van Almondsbury ligt soldaat Van de Venne onder een Commonwealth grafsteen.

 

 

 

 

 

Bath - Perrymead Cemetery

 

 

 

Op het kerkhof van Bath - Perrymead vinden wij de graven van Luchies en Vandermerch.

 

 

 

 

 

Birthley Cemetery

 

 

 

In Birthley, de stad waar de Belgen bommen en andere munitie maakten,

staat dit monument op het ereperk van het Commonwealth,

ter ere van dertien Belgen die op het katholieke kerkhof van de stad begraven liggen.

 

 

 

 

Dertien van de vijftien originele grafstenen werden vervangen door tijdelijke markeringen.

De grafstenen werden gerenoveerd.

 

 

 

 

Jacques M’Bondo, geboren in Quaha (Belgisch-Congo), stierf in Birthley.

 

 

 

 

In de herfst van 2015 werden nieuwe grafstenen geplaatst op de graven van onze gesneuvelde soldaten.

 

Dank u, Valerie Graeve en Bill Lawrence uit Birthley, Dirk Musschoot uit Gent

en Freddy Fransen uit Mol voor uw inspanningen tot het bekomen van het plaatsen van nieuwe grafstenen.

Valerie Graeve ook voor het zenden van de nieuwe fotoreeks.

 

 

 

 

 

 Bournemouth Cemetery

 

 

 

August De Mesmaecker en Jules Ducene liggen er zij aan zij, beiden onder een Commonwealth grafsteen.

 

 

 

 

 

Bristol - Arnos Vale Cemetery

 

 

 

Op Arnos Vale, het Commonwealth erepark van de begraafplaats van Bristol,

liggen zeven Belgische gesneuvelden in een massagraf.

Hun namen staan op rij vijf van het monument.

 

 

 

 

 

Brookwood Cemetery

 

 

 

 

 

 

Met 5.000 gesneuvelden van het Commonwealth en bijna 800 gesneuvelden van andere nationaliteiten is de militaire begraafplaats van Brookwood veruit de grootste militaire begraafplaats in het Verenigd Koninkrijk.

 

De begraafplaats werd in 1917 opgestart om aan de noodzaak voor een begraafplaats voor militaire slachtoffers van WOI in groot London te voldoen.

 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de begraafplaats uitgebreid tot zijn huidige proporties. Er liggen dus slachtoffers van beide Wereldoorlogen. Waarschijnlijk is dat de reden waarom Brookwood als enige Commonwealth begraafplaats in de wereld twee “Stones of Remembrance' en twee 'Crosses of Sacrifice' heeft.

 

Het Amerikaanse deel van Brookwood is eigendom en in beheer van de Verenigde Staten. Het werd in 1921 opgestart met 468 gesneuvelden van WOI en tijdens de Tweede Wereldoorlog uitgebreid naar een oppervlakte van 2,2 hectare.

 

Met uitzondering van de Amerikaanse graven worden alle andere graven onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er zijn apparte afdelingen waar de gesneuvelden per land gegroepeerd liggen aan een gedenksteen.

 

 

 

 

 

 

 

Sectie 26 is de Belgische afdeling.

Daar liggen 45 Belgische soldaten die sneuvelden in Wereldoorlog II en twee soldaten die sneuvelden in WOI.

Mathieu Callot uit Borgerhout en Henri Van Damme uit Markegem zijn de WOI slachtoffers.

 

 

 

 

 

Chelmsford Cemetery

 

 

 

Steylemans en Vrancken zijn twee van onze gesneuvelden die begraven liggen in Chelmsford.

 

 

 

 

 

 Chester Cemetery

 

 

 

Het tweede graf naast de witte berk is het graf van Constant Wauters uit Gent.

 

 

 

 

 

Colchester Cemetery

 

 

 

Vier op een rij. Zo liggen onze gesneuvelden op de begraafplaats van Colchester.

 

 

 

 

Dover Cemetery

 

 

 

Uiterst links op de foto is het Commonwealth militaire erepark van de stad Dover.

Daar liggen twee van onze WO1 gesneuvelden.

 

 

 

 

 

 Folkestone Cemetery

 

 

 

 

Op 25 mei 1917 gooiden Duitse zeppelins bommen op de belangrijke Engelse kanaalhaven van Folkestone. Dover en Folkestone waren zeer belangrijk omdat die havens de kortste verbinding gaven met het Europese vasteland. Regelmatig hadden die steden dan ook te lijden onder Duitse bombardementen. In het bombardement van 25 mei, dat de geschiedenis inging als de 'Kagohl Raid', kwamen in Tontine Street twee Belgen om het leven. Ze werden begraven op Scorncliffe Military Cemetery.

 

Later werden zij ontgraven en bijgezet in een massagraf met de resten van 16 andere landgenoten die in Folkestone overleden waren. Dat massagraf is ondertussen vervangen door een grote gedenksteen in de vorm van een 'Stone of Remembrance' waarop de namen van de gesneuvelden werden aangebracht. Wij konden niet achterhalen of de stoffelijke resten van onze 18 helden er al of niet werden geruimd.

 

Charles Boeyckens ligt er begraven tussen de andere graven op de achtergrond.

 

 

 

 

 

 

 

Fulford Cemetery

 

 

 

Het graf met aan de voet het poppy kruisje is het graf van Georges Pieters uit Gent.

 

 

 

 

 

 Gloucester Cemetery

 

 

 

De begraafplaats van Gloucester. Voor de Britten traditie, voor ons... troosteloos.

 

 

 

 

 

 Hendon Cemetery

 

 

 

Dear René,

 

 

I have been to the cemetery in Hendon today. They have no record of Jean Stevens. But they have a record of Gaston Stevens, 24 years, who was buried on 2nd September 1918.

This fits your information. The death was at an infirmary, but I do not know which.

 

Gaston Stevens does not have a memorial on his grave. Many at that time did not.

The place of the grave is recorded.

 

I am sending a picture for you. The grave is next to an English Oak tree, which has grown large. It is between the tree and the gravestone in the picture which is for a British soldier who died in 1920 from war wounds.

 

I am sorry that I can not find more for you.

Best Wishes,

 

Jim

 

 

Thank you Jim, for a job well done!

 

 

 

 

Het graf van Gaston Stevens ligt tussen de eik en het graf van een Britse soldaat die stierf in 1920.

Voor Gaston Stevens dus geen grafsteen meer.

 

 

 

 

 

High Wycombe Cemetery

 

 

 

Op 4 augustus 2015 werd er in High Wycombe een nieuw oorlogsgedenkteken ingehuldigd.

In High Wycombe ligt Jozef Buttenaere begraven.

 

 

 

Aan het graf van Jozef werd eveneens een korte plechtigheid gehouden

en een Belgisch familielid van de gesneuvelde soldaat legde er een poppykrans neer.

 

 

 

 

 

 Huddersfield Cemetery

 

 

 

Henri Ruyters was een gemilitariseerd burger opgeëist voor de opleiding van de jonge rekruten.

Hij ligt in Huddersfield onder een Commonwealth grafsteen.

 

 

 

 

 

Huntly Cemetery

 

 

 

Dit is de begraafplaats van Huntly in Schotland. Wat val er onmiddellijk op?

Juist, we zijn niet langer in Engeland.

In Schotland speelde zich het belangrijkste deel van het leven van François Buslot uit Lebbeke af.

 

 

 

Het verhaal van soldaat Benoit François Buslot die hier in een familiegraf ligt staat symbool voor wat een soldaat kan overkomen in de loop van een oorlog.

 

Benedictus Frans Buslot werd geboren te Lebbeke op 18 september 1890 als zoon van Joannes Andreas Buslot en van Clementine Verberckmoes. Hij melde zich als vrijwilliger op 6 augustus 1914. Hij werd toegevoegd aan het 1ste Linieregiment. Op 4 oktober 1914 verliest hij in Duffel zijn linker wijsvinger ten gevolge van een beter bedoelde Duitse kogel. Over de periode tussen oktober 1914 en juni 1915 zijn er in zijn dossiers geen gegevens.

 

Op 19 juni 1915, hij was toen al in Engeland, wordt hij door de commissie voor zieken en gekwetsten met verlof van onbepaalde duur gestuurd. De reden hiervoor wordt nergens aangegeven.

 

Wij weten nu dat François Buslot in Huntly belandde nadat hij voor herstel naar Leith Hall Castle in Kennethmont afgevoerd werd. Hij was samen met veertien andere Belgen het eerste contingent gewonden dat in het tot hospitaal omgebouwd kasteel werd verzorgd.

Dat kasteel ligt op 11 km. van Huntly en nadat hij op verlof  van onbepaalde duur werd gestuurd kon hij er niet meer terug. Hij zocht en vond onderdak en een job in Huntly. Het stadje, zowat 60 km. ten noord-westen van Aberdeen, heeft minder dan 5.000 inwoners.

 

In de fabriek maakt hij kennis met Mary Gilruth Cobban en op 14 maart 1916 trouwen zij in de kerk van Huntly. Vijf dagen later moet hij terug verschijnen voor de commissie van zieken en gekwetsten in London.

Had dat huwelijk wat te maken met zijn oproep tot verschijnen voor de commissie? Zeker weten! Hij wordt  terug met verlof van onbepaalde duur gestuurd.

 

In juli van 1915 heeft het staalbedrijf Armstrong-Withworth twee munitiefabrieken gebouwd in Birthley. Op 11 februari 1916, een maand voor zijn huwelijk, tekenden de Belgische en Engelse regering een overeenkomst. Ons land engageerde zich om het bestuur en de werking van de munitiefabrieken op zich te nemen. De Britten zouden zorgen voor een gegarandeerde betaling en verblijf. Maar op korte termijn werden er onvoldoende werkkrachten gevonden. Daarom besloot onze regering zowat duizend soldaten, de meesten licht gewonden en herstellenden, op te vorderen. François viel in die categorie.

Indien hij niet kon bewijzen dat hij sterke bindingen had met Huntly moest hij naar Birthley en François verkoos Huntly boven Birthley.  Als het al geen liefde was, was dit ook een goede reden om te trouwen.

 

Uit een geboorteakte blijkt dat in januari 1917 zijn zoon Francis Henri Buslot geboren werd.

 

Op 26 februari 1917 verschijnt hij een laatste keer in Londen voor de commissie voor zieken en gekwetsten en krijgt hij er ontslag zonder vergoeding. Ongeschikt voor de dienst wegens een verplettering van de linker knie onder een wagenwiel. Waar en wanneer dit gebeurd is, toch geen onbelangrijk gegeven, is nergens aangegeven.

 

Vier maanden later, op 21 juni 1917 sterft hij in Huntly aan TBC. Van die ziekte was nergens sprake in zijn voorafgaande medische rapporten.  Mary zou nooit hertrouwen. In 1964 sterft zij op de ouderdom van 70 jaar in Wandworth, London, als Mary G. Buslot en rust nu in Huntly samen met haar man in het familiegraf van haar ouders."

 

 

 

Een woord van DANK!

 

 

 

We zien hier Willem en Max Ross, de twee zonen van Marijke Stallaert uit Buggenhout-Opstal

die de grafsteen van het familiegraf van de schoonouders van Benoit François Buslot een poetsbeurt geven.

 

Marijke is gehuwd met een Schot, Stephen Ross, ze wonen in de stad Banchory.

In de zomer van 2013 hebben ze spontaan aangeboden de trip van Banchory naar Huntly te doen

om ons deze beelden te bezorgen en er het familiegraf een reinigingsbeurt te geven.

Een reis van 140 km. heen en terug, maar dwars door de Schotse Highlands, 3 u. heen en terug,

 

 

DANK U, Marijke, Stephen, Willem en Max!

 

 

 

 

 

 

Tijdens het weekend van 24 en 25 oktober 2015 was er in dit prachtige kasteel van Leith Hall een tentoonstelling

en herdenkingsmoment gewijd aan de meer dan 500 gewonde soldaten van WO1 die hier verzorgd werden.

 

De eerste vijftien soldaten die hier destijds toekwamen waren allen Belgen.

De tentoonstelling was gefocust op drie militairen. François Buslot werd er als Belg speciaal “in the picture” gezet.

 

 

 

 

 

 

 

Marijke Ross heeft nog een tijdje gewoond in het molenaarshuis van Leith Hall.

U ziet haar hieronder (rechts) naast haar vroegere buurvrouw en vriendin Catherine Coursey

die de eerste opzoekingen deed naar het graf van François Buslot in Huntly twee jaren geleden.

 

 

 

 

 

 

 

 Hurdsfield Cemetery

 

 

     

 

Het graf op de voorgrond is het familiegraf  van de schoonouders van George Deleau uit Arquennes.

 

In Hurdsfield heeft zich een waar drama afgespeeld. Twee weken na het einde van de Grooten Oorlog was George terug in Hurdsfield. Hij was er tijdens de oorlog getrouwd met Mary Hardern. Op vrijdagavond 29 november 1918 was hij in Garden Street betrokken bij een auto-ongeval. Hij was op slag dood. Het eigenaardige aan het verhaal is dat zijn vrouw en zijn schoonzus, zonder dat het geweten is waarom (waren zij ook betrokken in het auto-ongeval?), stierven binnen de drie dagen na dat ongeval. Edith Hardern, zijn schoonzus, stierf op zaterdag 30 november en zijn echtgenote stierf op maandag 2 december. Wat ook de omstandigheden waren van dat dramatisch weekend, George Deleau ligt begraven achter de kerk van Hurdsfield in het familiegraf van zijn schoonouders. De omstandigheden van zijn dood maken van George Deleau evenwel een oudstrijder eerder dan een oorlogsslachtoffer van den Grooten Oorlog.

 

 

 

 

 

Ilfracombe Cemetery

 

 

 

Ter gelegenheid van de 100ste verjaardag van het begin van WO1 had er in Ilfracombe een defilé plaats

op 4 augustus 2014. Vooraan in de stoet werden herdenkingsplaten meegedragen

van drie niet Commonwealth militairen die als gesneuvelden begraven werden in Alfracombe.

Twee ervan zijn Belgen. Emiel Vrancken uit Antwerpen en Kamiel Kerckvoorde uit Assenede.

Zij werden er begraven op de plaatselijke begraafplaats.

 

 

 

 

John Nettles (van waar kennen we die ook weer?) deed ook acte de présence

samen met de plaatselijke organisators (v.l.n.r.):

Jane Dendle, museum manager Sara Hodsen en Sue Garwood.

 

Sue is mijn correspondent en fotograaf ter plaatse. Thank you Sue, for a job well done!

 

 

 

 

 

Lambeth Cemetery

 

 

 

 

Ook in Lambeth is er geen grafsteen meer voor Gillis Gielen uit Ans.

Ook hier heeft men het ongelooflijke gedaan om ons te bewijzen dat zijn verblijf er niet onopgemerkt voorbij gegaan is.

 Getuige het verslag van mijn correspondent en fotograaf ter plaatse.

 

Van het begrafenisregister hierboven blijkt dat Gillis begraven werd in plot 434 A3.

Dan maar even de grafmaker aanspreken en met hem en een houten balk naar de waarschijnlijk zo precies mogelijk gelokaliseerde begraafplaats te gaan en met een marker het grafnummer op de balk aan te brengen.

En dan de balk de grond in!

 

 

 

 

 

 

Hello René,

 

You were in contact some time ago with The Society regarding the burial of a Belgian soldier in Lambeth Cemetery (which happens to be very close to where I live).

 

Anyway, I was asked if I could get you some photographs and I'm very pleased to help.

 

Louis/Gilles Gielen has his name inscribed on the First World War memorial Screen. His actual burial spot is in the area photographed and the gravedigger very kindly put a peg in the ground to indicate the exact spot.

 

What your country does in looking after the war dead and their memorials never fails to impress me.

 

Very best wishes,

 

Geoff

 

 

Thank you Geoff, for a job well done!

 

 

 

 

 

Gelukkig staan zijn naam, leeftijd, overlijdensdatum en grafnummer ook op de zijkant van het monument.

 

 

 

 

 

 Leicester Cemetery

 

 

 

Op dit monument op de begraafplaats van Leicester staan 7 namen van Belgen die er begraven liggen.

De achtste Belg staat vermeld als “An unknown Belgian Soldier”.

 

We zijn erin geslaagd de identiteit van deze achtste man te achterhalen. Jules Degotte uit Dochamps

was hier de onbekende. Men heeft ons beloofd dat zijn naam, stamnummer, graad en overlijdensdatum

ook zullen aangebracht worden op het monument.

  

 

 

 

 

London - Saint Mary's Kensal Green Cemetery

 

 

Saint Mary’s cemetery in Kensal Green is het katholieke deel van de begraafplaats van Kensal Green,

de grootste begraafplaats in London.

Voor dit monument liggen de stoffelijke resten van 77 Belgische militairen

waarvan de meesten stierven in het King Albert I hospital, Store Street in London.

 

 

 

De 77 namen van onze gesneuvelden staan op de buitenste steunpilaren van het monument.

 

 

Volgende teksten staan op de centrale platen van het graf:

 

Links, in het Nederlands:

Hier rusten Belgische soldaten die, nadat ze in den strijd voor ‘s lands onafhankelijkheid werden gekwetst,

in Engeland werden opgenomen en in die (dit) gastvrij land stierven.

God schenke hun de eeuwige rust. België beware trouw hun aandenken.

 

Rechts, de Franse tekst:

Ici reposent des soldats Belges qui, après avoir été blessé en combattant pour l’indépendence de leur pays,

ont été accueillis en Angleterre et sont morts sur cette terre hospitalière.

Que Dieu leur accorde le répos éternel et que la Belgique conserve pieusement leur souvenir.

 

Onder het centrale beeld staat de volgende engelse tekst:

Greater love than this no man hath. That a man lay down his live for his friends. (Johannes XV.13).

 

Vrij vertaald: Er bestaat geen groter liefde dan deze waarbij een man zijn leven geeft voor zijn vrienden.

 

 

 

 

Met dank aan John Curtis uit Chester in Engeland voor het maken van deze foto's

die hij onbaatzuchtig ter beschikking stelt van onze website.

 

 

 

 

 

Mickleton Cemetery

 

 

 

Victor De Martelaer uit Massemen heeft een eenzaam graf in Mickleton.

 

Op 4 augustus 2015 werd hij er gehuldigd als de held die hij geweest was.

Hier onder bij zijn graf  mijn correspondent en fotograaf ter plaatse Maureen Shears.

 

Thank you Maureen, for a job well done!

 

 

 

 

 

 

 

Moston Cemetery

 

 

 

Onder deze groene zoden voor het oorlogsmonument van Moston cemetery ligt een massagraf

met een hondertal gesneuvelden van de Grooten Oorlog. Elf ervan zijn Belgische soldaten.

 

 

 

Het is John Curtis, mijn correspondent en fotograaf in Moston,

hier afgebeeld naast de detailplaat met de namen en gegevens van onze militairen,

die er ontdekte dat korporaal Corneille Stallaert uit Wolvertem niet in Cannock Chase begraven ligt,

maar wel hier in Moston.

 

Thank you John, for a job well done!

 

 

 

 

 

 Nechells Cemetery

 

 

 

Wij kijken hier op de kerk van Nechells en terzelfder tijd op de rugzijde van het graf van Auguste Durieux uit Nivelles.

In zijn onmiddellijke buurt een viertal Commonwealth strijdmakkers.

 

 

 

 

 

 New Southgate Cemetery

 

 

 

Op New Southgate Cemetery vinden wij de graven van twee Belgische gesneuvelden van WO1:

Gaston Deygers uit Gits en Jean Willaert uit Sint-Jans-Molenbeek.

 

 

 

 

 

Norton Cemetery

 

 

 

Vier Belgische gesneuvelden liggen op de begraafplaats van Norton achter de Sint-Nicolaskerk.

Een ervan ligt onder de Commonwealth grafsteen.

 

 

 

 

 

 Nottingham Cemetery

 

 

 

Luitenant Albert De Keyser uit Izegem zal zich zijn laatste rustplaats ook anders hebben ingebeeld.

 

 

 

 

 

Oxford Cemetery

 

 

 

Op deze prachtige Commonwealth militaire begraafplaats in Oxford liggen

vijf Belgische soldaten die er allemaal stierven voor het einde van 1914.

 

 

 

Gelukkig liggen ze hier aan de goede kant van de haag...

 

 

 

 

  

Perth Cemetery

 

 

 

Het graf vooraan is een 'massagraf'. De naamplaat omvat vier namen.

Onze eigenste Octave De Cra ligt er met Private John Grant, private Donald Cameron en private Peter Tolland

onder een en dezelfde steen.

 

 

 

 

 

Poole Cemetery

 

 

 

In Poole liggen soldaten Isidoor Mollen uit Westerlo en Hubert Dandois uit Charleroi broederlijk naast elkaar.

 

 

 

 

 

 Preston New Hall Cemetery

 

 

 

 

 

Preston, in Lancashire, ligt 28 km. ten oosten van Blackpool.

Hier ligt Edouard Van De Velde uit Sint-Amands-aan-de-Schelde als enige Belg

tussen de plaatselijke burgers op het New Hall cemetary.

 

 

 

 

 

Sedgefield Cemetery

 

 

 

Niemand, maar dan ook niemand, ligt er zo eenzaam en verlaten bij

als Pieter Vermote uit Lo op de begraafplaats van Sedgefield.

 

 

 

 

 

Sheffield Cemetery

 

 

 

Op deze begraafplaats in Sheffield liggen zes Belgische gesneuvelden in een 'massagraf'.

 

 

 

 

 

Southhampton Old Cemetery

 

 

 

Op de oude begraafplaats van Southampton liggen 25 Belgische gesneuvelden

her en der tussen oude graven van Britse burgers.

 

 

 

 

 

Southhampton Stoneham Cemetery

 

 

 

Op de begraafplaats van Southampton Stoneham staan de grafstenen van soldaat Jan Loos uit Zonhoven...

 

 

 

...en van Willem Lorret uit Dendermonde geïsoleerd van elkaar.

Het zijn de enige twee Belgische gesneuvelden die hier begraven werden.

 

 

 

 

 

Stockport Cemetery

 

 

 

Deze boomstronk vervangt de grafsteen op het graf van Jean-François Vermeulen uit Hofstade bij Mechelen.

Zijn naam en andere gegevens staan op het monument dat de individuele grafstenen heeft vervangen.

Op 11 november worden ieder jaar poppy’s geplaatst voor iedere gesneuvelde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Twickenham Cemetery

 

 

 

Op de begraafplaats van Twickenham liggen vier Belgische gesneuvelden.

Het graf rechts met het boomstamkruis is het graf van Jean Thonnard uit Liège.

 

 

 

Het achterste graf op de foto is het graf van Pieter De Witte uit Sint-Niklaas.

Het graf vooraan is het graf van Karel Van Wetering uit Antwerpen.

Zoek niet naar het graf van Jozef Van Wetering uit Antwerpen. Het staat op geen van beide foto’s.

 

 

 

 

 

 Wrexham Cemetery

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de begraafplaats van Wrexham

in Noord-Wales liggen twee Belgische gesneuvelden onder eenzelfde grafsteen:

 

Jozef Verbeke uit Waregem

en Philemon Van Beveren

uit Sint-Gillis-Dendermonde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sluit tabblad/venster